ز دنیا بگذر و از عین دریا

ز دید چشم و جان واقف شدستی

چرا چندین تو اندر بند خلقی

بدان ماند که حاجتمند خلقی

که در دریا نبینی جز که سودا

درون بحر جان انداز خود را

مگر کآگاه گردانی تو خود را