مصرع دوم · شماره 106برون آ از هوا و از طبیعتشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.103ترا گفتم اگر دانی تو ای دوست#104که دیدار همه در دید تو اوست#105تو خود بشناس و حق شو در حقیقت#106برون آ از هوا و از طبیعتانتخابشده107تو خود بشناس تا او را بدانی#108اگر هستی تو مر صاحب معانی#109تو خود بشناس کاینجا یار باتست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 106 از «حکایت» است.سطر پیشینتو خود بشناس و حق شو در حقیقت→سطر بعدیتو خود بشناس تا او را بدانی←