کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 129

تو خود بشناس و جز حق هیچ منگر

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

126
در آن دید فنا سر خدا باش
#
127
تو خود بشناس تا جانان شوی کل
#
128
ز دید خویشتن پنهان شوی کل
#
129
تو خود بشناس و جز حق هیچ منگر
انتخاب‌شده
130
صور هیچست اندر هیچ منگر
#
131
تو خود بشناس و اندر حق نظر کن
#
132
دل خود را از این معنی خبر کن
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 129 از «حکایت» است.