میان جزو و کل بودی سرافراز

ز خود بینی دون چه بماندست

چو عکسی بر سر اینره بماندست

از اول بود در عزت و ناز

سرافرازی او برتر ز جان بود

بدست او همه کون و مکان بود

بدست او بد اینجاهشت جنت