ندارد نزد تو ابلیس راهی

چو آدم تو بهشت جان بهشتی بهشتت

بهشتت حاصلست ای آدم جان

ز دوری دور مانده از تو شیطان

گرفته در درختت او پناهی

امید بسته کآید او به جنت

برحمت اوفتد از عین لعنت