ز لذات بهیمی کن حذر تو

چرا چندین تو اندر بند نانی

طمع بر تا شوی پاکیزه جوهر

ز حسن لذت و شهوت تو بگذر

مخور جز اندکی هم مختصر تو

ز لذات بهیمی دور گردی

ز خورد و خواب چندین گر تو مردی