تو قدر خود نمیدانی که جانی

توئی از آفرینش عین زبده

تو مغروری نمیدانی کئی تو

که اینجاگاه کلی در چه تو

درون جان عیان اندر عیانی

بهشت نیک خلق اوست صورت

تو این معنی حقیقت دان ضرورت