که آدم هست ما را عین زبده

ندیدم غیر آن میدانم اینجا

که بودتست هم پنهان و پیدا

مراگرچه تو فرمودی بسجده

بهانه خاک بود و من بدم نار

شدم کافر ببستم عین زنار

چو کافر گشتم و کفران گزیدم