بود پیش تو این اندیشه من

تو گفتستی که آدم صورت ما است

ز دید من عیانم جمله پیداست

اگر سجده کنم هر پیشه من

غلط این بد که خودبینی نمودم

عیان عشق تو کلی ربودم

ز خودبینی شدم در عین لعنت