چو عین بحر رحمت خاص و عامست

عیان عشق تو کلی ربودم

ز خودبینی شدم در عین لعنت

ولی آخر کنی بر جمله رحمت

از آنجا قطره ما را تمامست

اگر خواهی ببخشی مر مرا بخش

که ذات پاک تو نیکست در نقش