که ذات پاک تو نیکست در نقش

چو عین بحر رحمت خاص و عامست

از آنجا قطره ما را تمامست

اگر خواهی ببخشی مر مرا بخش

کجا وصف تو داند کرد ادراک

که عاجز اوفتاد اندر کف خاک

عقول عاقلان گم شد ز حیرت