زمانی از خداوندی تو مگذر

تو زیشان آمدی اینجا حقیقت

فتادستی در این عین طبیعت

توئی آدم از آن دم یاد آور

تو نشناسی بهر معنی که گویم

از این بس بیخبر تا چند گویم

تو نشناسی بخود حق را یقین هان