کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 137

تو قدر خود نمیدانی که چونی

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 134

    خوشا آنکس که با او زیست اینجا

    #
  2. 135

    چو حق را میندانی خود که باشی

    #
  3. 136

    سزد گر در جهان هرگز نباشی

    #
  4. 137

    تو قدر خود نمیدانی که چونی

    انتخاب‌شده
  5. 138

    که هستی در درون و در برونی

    #
  6. 139

    نمود اولش در دیده مانده

    #
  7. 140

    اگرچه دست بد بر گل فشانده

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 137 از «در صفت جان و اثبات توحید کل فرماید» است.