خیالی بود پیشش لیک بیخویش

که جانان دم به دم دیدار خود دید

چنان بد آدم از ذوق وصال آن

که پیشش بود گوئی مر خیال آن

حجاب جسم و جان برخاست از پیش

یکی میدید و مست جاودان شد

در اینجا بی زمین و بی زمان شد