بیامد که بیند مگر شاه را

که در لشکر گشن بد پای مرد

پیاده شد از اسب و بگشاد لب

چنین گفت کاین منذرست از عرب

ببوسد همی خاک درگاه را

شهنشاه گفتا گر آید رواست

چنان دان که این خانه ما وراست