بمردی بگذر از گندم حذر کن

ولی گر با منی با خویشتن باش

در این جنات اگر خواهی که باشم

حقیقت تخم نیکوئی بپاشم

پس آنگه سوی من کلی نظر کن

که تا باشیم با هم جاودانه

نگیرد هیچکس بر ما بهانه