اگر خیره منذر بنالد همی

همی دور دید از بلندی نشیب

چنین گفت کز منذر کم خرد

سخن باور آن کن که اندر خورد

برین گونه رنجش ببالد همی

ور ای دون که از دشت نیزه وران

نبالد کسی از کران تا کران