حسد دارد بسی در جان و دل او

امیدی بسته اندر رحمت دوست

حسددارد ز آدم شد رسیده

که او بد اول آخر باز دیده

از آن گشته است اینجاگه خجل او

حسد دور افکند مرد از ره حق

کجا باشد دل او آگه از حق