خوشی میدار خود در عین لذات

بخور هر چیز کان داری تمنا

که از بهر تو چون کردست پیدا

همه لذات بهر تست و جنات

قضا را پیش آدم رسته شد آن

دمادم از نمود سر سبحان

بهر سوئی که آدم شد در آنجا