چو آیینه درون با صفا باش

ز یاد دوست جانت تازه گردان

مگرد اینجایگه از دید مردان

ز یاد دوست دائم در بقا باش

ز یاد دوست یک لحظه مشو دور

که باشی تو همیشه غرقه نور

ز یاد دوست جان و دل بر افشان