که کس را نخواند همی از مهان

برآریم گرد از کران تا کران

نه خورشید نوشین روان آفرید

وگر بستد از چرخ گردان کلید

همه کام او یابد اندر جهان

فرستاده را هیچ پاسخ نداد

به تندی ز کسری نیامدش یاد