از آن سر آمدی و فاش بودی

از آن حیران دل و شیدا شدی تو

از آن سر آمدی ای سر ندیده

چرائی اول و آخر ندیده

یقین دانم که بانقاش بودی

از آن سر آمدی تا بودی عالم

شدی پیدا و هستی بود آدم