مگیر ای دوست بر جان تو زنهار

درون را با برون کلی بشوید

ز نقش بی نشانی در فنا باش

که تاگردد ترا اسرارها فاش

که جانت نیست جز بر دست دلدار

چرا خود دوست داری دائما تو

که گنجی داری اینجا بی بها تو