یکی قطره ز هستی زار افتاد

از آن جامی که در آب روانست

از آن از عشق او ازجان روانست

از آن جامی که در کهسار افتاد

وجودش پاره شد اندر غم یار

همی گردد شده ریزه ز تیمار

مئی کان بحر خورد و میزند جوش