مرا خود جان چه باشد خود قبولست

نخواهم دید جز که جمله جانان

مرا چون محو شد در دیدن دوست

یقینم شد که درگفتار کل اوست

که او اندر اصول دل نزول است

دل و جان رفت جانانست تنها

که اینجا میکند او شور و غوغا