منم در جان و پنهان بود بودم

از او بیخود بکل بشتافتستم

یکی اندر حقیقت بین تو دلدار

که میگوید دمادم در سخن یار

همه معبود بودم تا که بودم

اگر مرد رهی کلی فنائی

در آن دید فنا تو در بقائی