بخود میگفت کاینجا مزد حق بود

که تا او را چه پیش آید از آنسان

عجائب مانده بد حیران و غمخوار

نظر میکرد گندم در برابر

که ما را ناگهانی روی بنمود

بمن گفت آنچه بد مر راست اینجا

ندارم من دروغی قول او را