کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 137

بدست خود زدی بر پای تیشه

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 134

    که تا مردرد جانان چاره جویم

    #
  2. 135

    دریغا نیست سودی جز زیانت

    #
  3. 136

    که شد فاش اندر اینجا داستانت

    #
  4. 137

    بدست خود زدی بر پای تیشه

    انتخاب‌شده
  5. 138

    درخت شوق برکندی ز ریشه

    #
  6. 139

    بدست خود زدی خود بر سر خود

    #
  7. 140

    که خود بودی در اینجا رهبر خود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 137 از «در مکر کردن شیطان آدم رادرخوردن گندم و ناپدید شدن شیطان و گندم خوردن حضرت آدم علیه السلام و الصواه فرماید» است.