کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 142

چه چاره چونکه دزدی فاش بودت

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 139

    بدست خود زدی خود بر سر خود

    #
  2. 140

    که خود بودی در اینجا رهبر خود

    #
  3. 141

    بدست خود تبه کردی تو سودت

    #
  4. 142

    چه چاره چونکه دزدی فاش بودت

    انتخاب‌شده
  5. 143

    بدست خود بچاه انداختی خود

    #
  6. 144

    وجود خویشتن درباختی خود

    #
  7. 145

    بدست خود تو گندم خورده خود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 142 از «در مکر کردن شیطان آدم رادرخوردن گندم و ناپدید شدن شیطان و گندم خوردن حضرت آدم علیه السلام و الصواه فرماید» است.