بهرکاری که پیش آید فراتو

بهرحالی توام از یاد مگذار

تو با من باش اکنون راز گفتم

نمود عشق باتو باز گفتم

درون جان نگر و اندر لقا تو

مرا بر خوان که ای ستار سبحان

وجود آدم از این غم تو برهان