برون رو زین بهشت و زود بگذار

که تا پخته شوی زیرا که خامی

برون شو زین بهشت پرخیالی

که ناگاهت رسد زینجا وبالی

که ناگهی شوی مانند او خوار

رها کن این بهشت دوزخ آسا

که تا ناگه نگردی هان تو رسوا