جمال ماست کو را میگدازد

که رخشانست عین بی نظیرم

جمال ماست اندر ماه هر ماه

که نور اندازدم از وی بناگاه

کسی کو تا که خود چون او ببازد

جمال ماست اندر هر کواکب

که رخشانست هر شب این عجائب