منم چون ذره در نزدیک خورشید

کنون در جسم جانانست عطار

در این خورشید کو را دید دیدست

نمود آن کسی اینجاندیدست

که خواهم بود اینجاگاه جاوید

اگرچه ذرهام خورشید گشتم

عیان سایهام جاوید گشتم