دلت را کن خبر از طاعت یار

که تا بیرون شوی کل از شقاوت

دلت راکن خبر از طاعت دوست

برون آئی دمی چون مغز از پوست

چرا اینجا تو خوانی راز بسیار

نه آنست آنچه اندیشیده تو

چه گر عمری بخون گردیده تو