بر گردانست دائم در سجودش

که چون گوئیست اینجا عین افلاک

نمیبینی که اینجا درسجودست

همیشه عاشق آن بود بودست

که بوئی برده است از بود بودش

تو چون او باش دائم در صفاتو

که باشی در میان اندر لقا تو