مشو خود نیز چون شیطان مکار

که بوئی برده است از بود بودش

تو چون او باش دائم در صفاتو

که باشی در میان اندر لقا تو

چو مردان باش در حق شو کم آزار

کم آزاری بهست از ملک عالم

کس کاینجا نهد بر ریش مرهم