مبرا شو ز جفت و جان و فرزند

بیک ره کن تو پیدا بود بودت

ز دار لابه الا باز شو لا

که تاگردی منزه در مبرا

که تا بگشائی از هم اینچنین بند

مبرا شو تو چون مردان دین دار

ز بود خویشتن یکباره بیزار