گذر کن از نشیمنگاه غولان

که تاگردی ز عین ذات یکتا

گذر کن تا بهشت جاودانی

ببینی قدر خود اینجا بدانی

از این دنیا وجود خویش برهان

بگو تا چند در ماتم دری تو

سزد گر پرده از جم بردری تو