مصرع دوم · شماره 120بهمت گوی از این میدان ربودنشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.117بهمت این توانی یافت اینجا#118که تا گردی در اینجاگاه یکتا#119بهمت راز بتوانی نمودن#120بهمت گوی از این میدان ربودنانتخابشده121بهمت گر شوی یکتا در این کار#122بهمت هم شوی تو تاج سردار#123بهمت بگذری از چرخ و انجم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 120 از «حکایت» است.سطر پیشینبهمت راز بتوانی نمودن→سطر بعدیبهمت گر شوی یکتا در این کار←