مصرع نخست · شماره 121بهمت گر شوی یکتا در این کارشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.118که تا گردی در اینجاگاه یکتا#119بهمت راز بتوانی نمودن#120بهمت گوی از این میدان ربودن#121بهمت گر شوی یکتا در این کارانتخابشده122بهمت هم شوی تو تاج سردار#123بهمت بگذری از چرخ و انجم#124بهمت بود خودآری یقین گم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 121 از «حکایت» است.سطر پیشینبهمت گوی از این میدان ربودن→سطر بعدیبهمت هم شوی تو تاج سردار←