حقیقت باز بین وگرد دلدار

وگرنه پای تا سر دوستی تو

چرا خود دوستی از خویش بگذر

نمود بود خود اینجا تو بنگر

که تا فارغ شوی از جمله اغیار

دمی داری که عالم جمله هیچ است

چرا کین بود جسمت جمله هیچ است