تمامت ذره رقصانندو تابان

مرا امید بر خورشید رویش

شوم کاینجا فتاده من بکویش

چو خورشید است اینجاگاه تابان

همه در سوی خورشیدند ذره

شده اینجایگه بر خویش غره

نمیبینی تو مر خورشید اینجا