شدستم از غمت شیدا و مجنون

تو بودی مر مرا گم کرده عشق

یقین دیدم توئی جان و جهانم

ز تو مر راز پیدا و نهانم

که یکسانی بهر لحظه دگرگون

توئی اینجان من هم یک صفت باش

ز دید خویشتن نی بر صفت باش