گمان برد او در اینجاگه نهانی

زهی اسرار ما از عز و توفیق

نظر کرد و بدستش گوش خود دید

ز شرم خویشتن آنجا بخندید

درون جان و دل گفت از نهانی

تو دانی تونمودی تو ربودی

تو گفتی در حقیقت تو شنودی