پسر کو ز راه پدر بگذرد

که هرگز ورا نام نوشین مباد

برین داستان زد یکی مرد پیر

که گر شادی از مرگ هرگز ممیر

ستم کاره خوانیمش ار بی خرد

اگر بیخ حنظل بود تر و خشک

نشاید که بار آورد شاخ مشک