تو جان بخشی و جانم زنده گردان

بسی در عشق او گردیده تو

تو جان بخشی ودیدستی رخ یار

مرا از دید خود ضایع بمگذار

مرا چون نور خود تابنده گردان

تو جان بخشی و هستی آیت دوست

ترا دانم در اینجا مغز و هم پوست