اگر چرخ را کوش صدری بدی

ز خاکش بود زندگانی و مرگ

یکی داستان کردم از نوش زاد

نگه کن مگر سر نپیچی ز داد

همانا که صدریش کسری بدی

پسر سر چرا پیچد از راه اوی

نشست که جوید ابر گاه اوی