که بیرون آئی اینجاگاه از پوست

تو با جان مرهمی کن ای دل خوش

که تا بیرون شوی از عین آتش

تو با جان مرهمی کن ای دل دوست

تو با جان مرهمی کن تا شوی لا

رسی تو ناگهان در عین الا

تو با جان مرهمی کن تا شوی جان