که ناگاهی شوی در نزد دلدار

تو خودجانی و بی قلب اوفتادی

که اینجاگاه تو همراه بادی

مده بر باد خود را یاد میدار

چو تو اندر ید اللهی فتاده

سراسر هست اینجا برگشاده

رهت نزدیک و تو دوری ز دلدار