چو من بیچاره گردند و پریشان

جوانان طعنه خوش میزنندم

به طعنه در دل آتش میزنندم

ولکین هست صبرم تا که ایشان

ز پیری سخت غمخوار و اسیرم

همی بینم که اکنون سخت پیرم

تنم بی قوتست و جان ضعیفست